Delen op social media kanalen

Een verhaal uit de reeks Venray in detail

Ben Theunissen: Zorg en passie brachten Brouwerij ‘t Smakt tot leven

Ben Theunissen (33) houdt van een militaire discipline en gaat uitdagingen niet zomaar uit de weg. Toch verliet hij na negen jaar zijn werkgever Defensie. Volgde zijn hart en gaf zijn leven een nieuwe wending. Hij vond een nieuwe uitdaging als zorgmanager bij een instelling voor mensen met een beperking en gedragsproblematiek. Daarnaast opereert hij vanuit zijn kelder in Smakt om anderen van zijn zelfgebrouwen biertjes te laten genieten.

Ben Theunissen leerde zijn huidige vrouw Evelien in oktober 2010 kennen. Hij was toen net een jaar in militaire dienst. Beiden dachten dat dit werk niets in de weg zou staan. Maar na verloop van tijd veranderde die gedachte. Ben was voor zijn opleiding en uitzendingen vaak lange tijd weg van huis en in de loop van tijd werd dit toch als een probleem ervaren. “We leerden elkaar in oktober 2010 kennen en tijdens ons huwelijk precies vijf jaar later droeg ik zelfs mijn militair tenue. Er leek geen vuiltje aan de lucht. Toch verliet ik drie jaar later Defensie om het werk te kunnen doen waar ik voor opgeleid ben en om in alle rust mijn gezinnetje op te kunnen bouwen en mijn zoontje te kunnen zien opgroeien.”

Na zijn start als verpleegkundige binnen Defensie volgde Ben al gauw de opleiding Zorgmanagement. Defensie hield hem voor dat hij na afronding van zijn opleiding aan de slag kon als manager in het gezondheidscentrum van Vliegbasis Gilze-Rijen. En alhoewel hij al een jaar lang de manager verving die ziek thuis zat, werd hem een aantal maanden voordat hij zijn opleiding had afgerond medegedeeld dat de plek aan iemand anders werd vergeven. Hierop werd hem aangeboden om in Leeuwarden of Schiphol aan de slag te gaan.

“Hier had ik niet zo veel trek in. Ik was namelijk al negen maanden per jaar van huis weg. En daarbij al drie keer uitgezonden naar het buitenland, waaronder een half jaar Afghanistan. En toen ik als medische vluchtbegeleider werd uitgezonden naar Somalië was mijn zoontje twee maanden oud. Na drie maanden kwam ik weer thuis en toen ik hem weer in mijn armen had, zag ik een heel ander kind voor me. In die drie maanden had ik zoveel gemist en dacht bij mijzelf dit wil ik nooit meer meemaken. Toch wilde ik hierom niet zomaar bij Defensie vertrekken en daarbij had ik mijn opleiding Zorgmanagement nog niet volledig afgerond. Na die afwijzing voelde ik me gepasseerd en erg teleurgesteld en dit woog later dan ook mee in mijn beslissing te stoppen met mijn werk bij Defensie.”

Deze twee gebeurtenissen waren namelijk niet de enige twee redenen die Ben deden besluiten om defensie vaarwel te zeggen. “Tijdens de afrond fase van mijn opleiding moest ik meedoen met een oefening. Daarbij werden lichtkogels vanuit de achterkant onze helikopter ingeschoten, precies daar waar ik zat. We moesten wegvluchten maar de helikopter kwam niet van de grond. Dit drukte me met de neus op de feiten dat het ook een keer mis kan gaan. Deze ervaring, opgeteld bij het niet kunnen zien opgroeien van mijn zoontje tijdens uitzendingen en de afwijzing van de functie, deed mij beslissen mijn leven een drastische koerswijziging te geven.

In januari 2019 had ik die ervaring met die oefening in het buitenland waarna ik gauw genoeg solliciteerde als zorgmanager voor een nieuwe werkgever. En in april al kon ik al aan de slag als zorgmanager bij De Winckelsteegh in Nijmegen. Een enorm uitdagende functie. Elke dag is anders en er gebeurt altijd wel iets. En die mate van hectiek en de uitdagingen die daarbij komen kijken daar geniet ik echt van. Niet in een klap van een hectisch onvoorspelbaar leven, waarin ik in helikopters en vliegtuigen vloog en erop voorbereid werd ernstig gewonde militairen te behandelen, naar een oersaaie, stille werkomgeving.”

Alle uitdagingen getackeld, een droombaan gevonden, genietend van zijn biertje en zijn gezinnetje, toevend in de rust van Smakt. Kon aan al dit moois nog iets toegevoegd worden?

Niemand kon inderdaad vermoeden dat een startpakket voor bierbrouwen zowel een nieuwe passie als nieuwe grote uitdagingen voor Ben mee zou brengen. Inmiddels heeft deze uit de hand gelopen hobby zowel zijn vrije tijd alsook de ruimte van vrijwel de hele kelder in beslag genomen. Zodoende ontwikkelde Ben binnen een jaar tijd met militaire precisie tien verschillende soorten speciaalbier. Zijn topper is een Russian Imperial Stout die hij zó heeft doorontwikkeld dat het bij de afdronk de smaak heeft van Tia Maria.

“Terwijl ik aan de slag ging met het startpakket dacht ik: ‘Is dit nu bierbrouwen? dit is wel erg summier, er zit erg weinig uitdaging in. Dat kan toch echt veel beter. Wat is dat bijgevoegde siroopje? En hoe zit het met de hop? Hoe kan ik mijn eigen smaak bier ontwikkelen? Ik begon boeken hierover te lezen en het eerste basisrecept om een goed biertje te kunnen brouwen heb ik op internet opgezocht. Ik sloot mij ook aan bij een platform op Facebook en zocht daarnaast veel informatie op via filmpjes op YouTube. Zo hebben andere hobbybrouwers mij geholpen om de dilemma's, waar ik voor stond bij het ontwikkelen van mijn biertjes, op te lossen. Van de tien verschillende biersoorten die ik heb ontwikkeld zijn er twee echte blijvertjes geworden waar ik anderen blijvend van wil laten genieten.”

Toch leek het aan de man brengen van zijn eigen gebrouwen biertjes makkelijker gezegd dan gedaan. “De omgevingsvergunning verkrijgen was gelukkig geen probleem. Maar ik moest een buitenmuur in de kelder slopen zodat er een deur in geplaatst kon worden die directe toegang gaf tot de kelder. Dit is namelijk een vereiste voor het verkrijgen van een douanevergunning. Tijdens de graafwerkzaamheden bleek de fundering van het huis wel twee meter dik te zijn. Ook kwam daarbij water naar boven dat weggepompt moest worden. Tegelijkertijd moet daarbij gewaakt worden dat daardoor ons huis niet gaat verzakken. Ik moest dus vakmensen inroepen om uit te pluizen hoe dit zonder schadelijke gevolgen gedaan kon worden. We zijn hier nu volop bezig om alles zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen.

Maar aangezien het verbouwen goed uitgevoerd moet worden en de tijd dringt om mijn voorraad zelf gebrouwen bier nog te kunnen verkopen, heb ik besloten om de brouwerij voorlopig operationeel te maken in de speelkamer van mijn zoontje. Zodra de kelder klaar is wordt alles weer teruggezet en zal het precies zo zijn zoals ik het oorspronkelijk voor ogen had. Ik zeg alvast proost, want Brouwerij ‘t Smakt staat inmiddels, net als mijn baan en gezinnetje, als een huis op vaste grond.

Ben Theunissen in zijn kelder

Foto
Omroep Venray